Fairfax sam dostarczył konia, na którym Karol II pojechał na swoją koronację.

Pozostałe 11 lat swego życia Fairfax spędził z dala od spraw publicznych w swojej posiadłości w Yorkshire. Dotkliwie odczuł obelżywe potraktowanie zwłok jego towarzyszy broni, Cromwella i Iretona, które Karol II, w ramach pośmiertnej zemsty, nakazał zbezcześcić. Ciosem dla niego było również ścięcie w 1662 roku Henry’ego Vane’a. Oburzało go także warcholstwo panujące w Parlamencie za czasów panowania Karola II. Thomas Fairfax zmarł 12 listopada 1671 roku w Nunappleton i pochowany został w Bilbrough w pobliżu Yorku.

Analiza Jako żołnierz i wódz Fairfax był dokładny i metodyczny w planowaniu, w czasie bitwy natomiast był tak mocno zaangażowany, że niewielu śmiało się odezwać do niego. Wobec swych podkomendnych jak i wobec nieprzyjaciół był zarówno ceremonialny jak i rycerski. Także w życiu prywatnym jak i publicznym kierowały nim poczucie honoru i sumienność. Jednak jego skromność i niewiara we własne siły powodowały, że był mniej efektywny jako mąż stanu niż jako żołnierz. Także w roli polityka jak i dowódcy pozostał w cieniu swego towarzysza Olivera Cromwella.