Ostatnia wystawa/performance artysty w Portugalii zatytułowana „1755 – Cmentarz Nadziei lub 7 Cnót dla Odrodzenia” (“1755 – Cemitério de Esperança ou As 7 Virtudes para o Renascimento”) odbyła się w 2005 roku dla uczczenia 250 rocznicy tragicznego trzęsienia ziemi w Lizbonie pod wysokim patronatem Jego Ekscelencji Prezydenta Republiki Portugalskiej, Jorge Sampaio.

W 2006 roku, podczas jego wystawy indywidualnej zorganizowanej w „Angel Orensanz Foundation Center for the Arts” w Nowym Jorku pod nazwą „Manifest 24”, poświęconej aktowi twórczemu w sztuce i składającej się z obrazów, rzeźb i filmów video, nowojorska krytyk sztuki Nancy di Benedetto powiedziała: “największą pochwałą, jaką można go obdarzyć jest stwierdzenie, że jego twórczości nie można przypisywać żadnej określonej szkole ani ruchowi artystycznemu, a jego nie dające się zaszufladkować dzieła otwierają nowe perspektywy w sztuce XXI wieku.”

Jest regularnie zapraszany do wygłaszania odczytów o sztuce, pod patronatem UNESCO i w ramach projektów „Collect and Share” i „Long Life Learning” w programach „Sokrates” i „Grundvig” Unii Europejskiej.

Jego twórczość jest wymieniona w New York Arts Annual Catalogue 2007 oraz jest reprezentowana w kolekcjach wielu fundacji i muzeów, takich jak: