Drogę do Hollywood otworzyły mu kreacje samotnego mściciela w spaghetti westernach – Django (1966), Do widzenia, Teksas (Texas, Addio, 1966), Brutal i zwierzak (Tempo di Massacro, 1966), Deaf Smith i Johnny Ears (Los Amigos, 1973), Keoma (1976) i Django 2: il grande ritorno (1987).
Podczas pracy nad jugosłowiańskim dramatem wojennym Veljko Bulajića Bitwa nad Neretwą (Bitka na Neretvi, 1969), poznał Siergieja Bondarczuka, który zaangażował go do roli amerykańskiego dziennikarza Johna Reeda w dwuczęściowym spaghetti westernie Czerwone dzwony – Meksyk w ogniu (Красные колокола. Фильм 1. Мексика в огне, 1982) i Czerwone dzwony – Początek nowego świata ( Красные колокола. Фильм 2. Я видел рождение нового мира, 1982).
W dramacie kryminalnym Damiano Damianiego Śledztwo zakończone – proszę zapomnieć (L’istruttoria è chiusa: dimentichi, 1971) został obsadzony w roli architekta Vanziego, który trafił do więzienia za wykroczenie drogowe i odkrywa tam ponurą rzeczywistość, w tym skorumpowany personel i więźniów, nieludzki system sądowniczy oraz potęgę mafii. Wcielał się w imponującą gamę postaci, w tym upokorzonego inżyniera żądnego zemsty w dramacie kryminalnym Ulica prawa (Il cittadino si ribella, 1974), Rudolpa Valentino w telewizyjnym dramacie biograficznym ABC Legenda Valentino (The Legend of Valentino, 1975) w reż.