W basenach Moczenie odziarnionej słomy prowadzi się w basenach roszarniczych o pojemności od 1,5 do 3 ton słomy suchej. Zaletą tej metody jest możliwość indywidualnego doboru parametrów roszenia dla wybranych partii słomy. Wadą dość uciążliwy i pracochłonny sposób ładowania i rozładowywania basenów oraz duże zużycie wody. Rozróżnia się baseny: powierzchniowe – betonowe baseny w całości znajdują się nad powierzchnią podłogi, częściowo zagłębione – część basenu (od 1/2 do 2/3) znajduje się poniżej powierzchni, reszta powyżej powierzchni podłogi.
Słomę w wiązkach układa się w basenie w trzech warstwach: dolna warstwa – wiązki słomy układa się pionowo, częścią wierzchołkową do góry, środkowa warstwa – wiązki słomy układa się pionowo, częścią wierzchołkową w dół, górna warstwa – wiązki słomy układa się poziomo, całość dociska warstwą desek i belek zakleszczanych pod obrzeżem basenu.
Podczas załadunku basenów słoma jest dobierana klasami. W jednym basenie nie może być pomieszana słoma różnych klas, ponieważ każda klasa słomy, na skutek zróżnicowanej długości i grubości łodyg, wymaga dobrania innych parametrów (temperatura i czas) roszenia. Po załadowaniu basenu zalewa się go kąpielą roszarniczą.