Siostry Roberta – Maria i Izabela, hrabina Buchan zostały wzięte do niewoli, a 10-letnia córka Roberta z pierwszego małżeństwa – Marjorie de Bruce – wysłana do zakonu. Król Anglii nie chcąc gniewać ojca Elżbiety, umieścił ją w areszcie domowym w Anglii.
Więźniarka Anglii Od października 1306 do lipca 1308 Elżbietę przetrzymywano w Burstwick-in-Holderness, w Yorkshire, potem przeniesiono ją do Bisham Abbey, Berkshire – do marca 1312. Stąd przeniesiono ją do zamku Windsor – do października 1312 i następnie jeszcze w kilka innych miejsc. Po wygranej przez Szkotów bitwie pod Bannockburn przeniesiono ją do Yorku, a tam spotkała się z królem Anglii. Wreszcie w listopadzie 1314 przeniosła się do Carlisle i tam dokonano wymiany jeńców, w wyniku której powróciła ona do Szkocji.
Elżbieta nigdy nie pochwalała dążeń Szkotów i jej własnego męża do niezależności od Anglii. Mężowi urodziła dwóch synów i dwie córki: Jana, Matyldę, Małgorzatę i Dawida II, króla Szkocji. Zmarła 27 października 1327 w zamku Cullen, w Banffshire i została pochowana w Dunfermline. Jej mąż zmarł 20 miesięcy po niej.
Elżbieta de Burgh Kategoria:Urodzeni w XIII wieku Kategoria:Zmarli w 1327