Maria Elżbieta Sawicka (ur. 8 lipca 1923 w miejscowości Orzeł koło Kalisza, zm. 16 września 2011 w Łodzi) – polska działaczka społeczna, adwokat.
Córka Lucjana Sawickiego i Kazimiery zd. Krysiak, siostra Andrzeja (ur. 1928) i Barbary (ur. 1922), którzy oboje brali udział w powstaniu warszawskim, a po wojnie zostali lekarzamiWedług niepotwierdzonych źródłowo informacji Maria Sawicka również miała brać udział w powstaniu warszawskim, jednak jej nazwiska nie odnotowuje portal 1944.pl.. W roku 1948 ukończyła studia prawnicze na Uniwersytecie Łódzkim. Do 1975 pracowała jako adwokat. Przez wiele lat reprezentowała ubogich podczas procesów sądowych.
W 1981 założyła i przez ponad 30 lat prowadziła „Telefon Zaufania dla Kobiet z Ciążą Problemową i Spraw Rodzinnych” przy Wydziale Duszpasterskim Rodzin Kurii Metropolitalnej Łódzkiej. Współzałożycielka Funduszu Ochrony Macierzyństwa i Domu Samotnej Matki, należącego do Centrum Służby Rodzinie w Łodzi. Pełniła też funkcję przewodniczącej Rady do spraw Rodziny przy Wojewodzie Łódzkim.
W 2017 jej imieniem została nazwana jedna z ulic w Ogrodzieńcu.