za wkład do zrozumienia wielkoskalowej cyrkulacji powodowanej przez procesy konwekcyjne, przewidywanie pogody, procesy frontogenezy, i propagację fal grawitacyjno-akustycznych i fal powodowanych przez gradient prędkości w ośrodkach ze stratyfikacją gęstości 1966 Zdenek Sekera za wkład w rozwój dynamiki atmosfery, zwłaszcza fal i dynamiki prądów strumieniowych. A zwłaszcza za opracowanie tablic polaryzacji i jasności nieba i teorii równania transportu promieniowania w rozpraszającej atmosferze. Praca ta została skomentowana przez Chandrasekhara następująco: "problem sformułowany przez Rayleigha w 1871 został teraz całkowicie rozwiązany" 1967 Dave Fultz za znakomite i pionierskie prace w ostatnich 20 latach nad laboratoryjnymi i eksperymentalnymi technikami w meteorologii dynamicznej. Do tej pory prace te są podstawą prawie wszystkich badań modelowych ogólnej cyrkulacji atmosfery 1968 Verner E. Suomi za wizję, wszechstronność, i pomysłowość w opracowaniu różnego rodzaju instrumentów meteorologicznych, co pozwoliło na rozwój meteorologii satelitarnej. Kamera skanująca opracowana przez Suomi umożliwiła całościowy obraz atmosfery ziemskiej i już obecnie wyniki pozwoliły na zrewidowanie hipotez dotyczących cyrkulacji w niskich szerokościach geograficznych 1969 Edward N.