W pierwszej połowie XVIII wieku inakowie (uzbeccy przywódcy plemienni) zdobyli mocną pozycję w elicie władzy chanatu. Zapraszali oni do tronu Czyngisidę, najczęściej ze stepów kazachskich, i traktowali jak marionetkę, a gdy ten próbował umocnić swą władzę natychmiast go obalano. Dłuższe panowania Shir Gaziego, Ilbarsa II i Ghaiba wiązały się z walkami plemiennymi i powstaniami przeciwko władzy centralnej. Przesłanką do wzmocnienia władzy dokonanego przez Muhammad-Amina stało się zdobycie przez turkmeńskie plemię Ýomudów stolicy chanatu w 1767 roku.
Okres Qungratów W 1770 roku przywódca plemienia Qungrat Muhammad Amin stał się faktycznym władcą Chiwy, choć tytuł chana przyjął dopiero jego wnuk Iltazar, ustanawiając nową dynastię Inakydów bądź Qungratów. Muhammad Rahim i Allah Quli oraz Muhammad Amin poza tym, że toczyli walki z Bucharą i Turkmenami, zwiększając terytorium państwa, łamali także tendencje separatystyczne poszczególnych obszarów i/lub plemion.