Miała ona miejsce 19 czerwca 1179 pod Kalvskinnet, gdzie wojska króla Magnusa V zostały pokonane, a jego ojciec Erling Skakke poległ. W następnych bitwach pod Ilevollene (1180) i pod Nordness (1181) wojska Magnusa V doznały kolejnych klęsk i Sverre Sigurdsson został obwołany królem Norwegii. Magnus i jego stronnicy (zwani odtąd Heklungs), nie złożyli broni i w kraju trwały powstania wspierane przez norweskich biskupów, którzy nie mogli przeboleć, ze nowy król zakwestionował legalność kościelnych przywilejów ustanowionych w 1164. Sverre Sigurdsson wobec słabości swej floty nie opanował zachodniej części kraju z miastem Bergen, gdzie przebywał i rządził Magnus V. Doszło do rozmów pokojowych między królami, ale Magnus V odrzucił propozycję objęcia władzy w części kraju i zostania współrządcą królestwa, a Sverre nie zgodził się na przyjęcie statusu wasala Magnusa. Czas negocjacji lepiej wykorzystał król Sverre, który dzięki nowo zbudowanej flocie zajął w 1183 Bergen i zmusił Magnusa V do opuszczenia kraju. Magnus zostawił w kraju insygnia królewskie, koronę i berło i udał się na wygnanie do Danii. Jednak król Sverre nadal borykał się z przeciwnikami swej władzy i w 1184 roku Magnus, ufny w siłę powstańców, wyprawił się na czele floty z Danii do Norwegii. Do spotkania z flotą króla Sverrego Sigurdssona doszło 15 czerwca 1184 r.