największe nasilenie choroby następuje w ciepłe lata oraz w rejonach o cieplejszym klimacie. Silne wiatry oraz częste i ulewne opady ograniczają epidemię.
Wirus z liści poprzez łyko w łodygach stopniowo przemieszcza się w dół rośliny i infekuje bulwy. Jeśli infekcja nastąpi w sezonie wegetacyjnym późno, nać ziemniaków zaschnie, zanim wirus zdąży się przemieścić do bulw.
Ochrona Najważniejsze jest używanie do sadzenia tylko bulw wolnych od wirusa, wyprodukowanych w specjalistycznych gospodarstwach i mających atesty Do uprawy należy wybierać odmiany o dużej odporności na smugowatość. Dane o tym są publikowane i aktualizowane przez Instytut Hodowli i Aklimatyzacji Roślin. Jest 9-stopniowa skala odporności na tę chorobę, są odmiany o odporności 5-7, a nawet 8 i 9. Odmiany jadalne są z reguły mniej odporne, niż odmiany skrobiowe W sezonie wegetacyjnym należy zwalczać mszyce przenoszące wirusa. Dane o terminach opryskiwań na mszyce są publikowane w terminarzach ochrony roślin Zaleca się możliwie wczesne sadzenie, a nawet sadzenie bulw podkiełowanych, by rośliny zdążyły jak najlepiej rozwinąć się przed okresem masowego pojawu mszyc Zaleca się przy użyciu środków chemicznych wcześniejsze niszczenie naci pod koniec sezonu wegetacyjnego, by zapobiec przedostawaniu się wirusa do bulw.
Przypisy
Kategoria:Wirusowe choroby roślin Kategoria:Choroby ziemniaków