Kość skokowa, również nieregularnego kształtu, i kość piętowa, niewielka, choć regularna w kształcie, nieco dłuższa od poprzednio wymienionej, uległy połączeniu.
Systematyka i odkrycia Sporządzone w 2002 superdrzewo obejmujące 277 rodzajów dinozaurów umieszcza jangczuanozaura w następującej pozycji (znacznie uproszczono):
Kladogram teropodów według Holtza (2000); zmodyfikowany: Najwęższy klad zawierający Carcharodontosaurus saharicus, ale nie Allosaurus fragilis czy Sinraptor dongi, oznaczony !, określa się jako Carcharodontosauridae.
Drzewo ścisłej zgodności według Carrano, Bensona i Sampsona (2012) uzyskane, gdy w analizie nie uwzględniono rodzajów Poekilopleuron, Streptospondylus i Xuanhanosaurus.
W czerwcu 1977 w miejscu budowy tamy w powiecie Yongchuan (ob. dzielnica Chongqingu) w chińskiej prowincji Syczuan napotkano spoczywający w ciemnoczerwonych mułowcach prawie kompletny dobrze zachowany szkielet teropoda. Nigdy wcześniej nie znaleziono w Chinach prawie kompletnego kośćca dinozaura. Brakowało mu tylko przednich łap i części ogona. Otaczające go skały wchodziły w skład formacji Shaximiao, należąc do środkowo-górnej jej części.