Występowanie i ekologia thumb|left|D. hansemanni na obszarze dzisiejszej Tanzanii w późnej jurze Dikreozaur żył w późnej jurze, wedle jednych źródeł od oksfordu lub kimerydu do tytonu, wedle innych tylko w kimerydzie lub pomiędzy 150 a 135 milionami lat. Zamieszkiwał wschodnią Afrykę. Pozostałości pochodzą z Tendaguru w Tanzanii i prawdopodobnie też z Kazdi w Zimbabwe.
W późnej jurze na obszarach odpowiadających dzisiejszym wzgórzom Tendaguru, jak i formacji Morrison, dominowała roślinność zielna. Drzewa rosły najobficiej w strefach przybrzeżnych. Rośliny te stanowiły pokarm zauropodów. Prócz dwóch gatunków dikreozaura w Tendaguru znaleziono szczątki Brachiosaurus brancai (wyłączonego później do osobnego rodzaju Giraffatitan), janenszji, tendagurii i australodoka. Wysokie rośliny mogły jednak stanowić pokarm tylko części euzauropodów. Korzystały z nich choćby kamarazaur, brachiozaur czy euhelop, którym pozwalała na to odpowiednia budowa szyi. Dodatkowo dzięki szerokim zębom były zdolne do jedzenia twardego pokarmu, jak sagowcowe. Jednakże inne zauropody − diplodoki, dikreozaury − pasły się przy poziomie gruntu.