W 1982, po upadku rządu Helmuta Schmidta, został powołany na ministra obrony w nowym gabinecie Helmuta Kohla. Stanowisko to utrzymał w trzech pierwszych rządach tego kanclerza. Odszedł z niego w maju 1988, by objąć od czerwca tegoż roku funkcję sekretarza generalnego NATO. Urząd ten sprawował do czasu swojej śmierci w sierpniu 1994. Zmarł na skutek raka jelita grubego, który zdiagnozowano u niego w 1992.
Odznaczony Medalem Departamentu Obrony za Wybitną Służbę Publiczną (1993) oraz Krzyżem Wielkim Orderu Zasługi Republiki Federalnej Niemiec (1994) oraz Orderem Zasługi Badenii-Wirtembergii (1994).
W 1996 ustanowiony został Medal im. Manfreda Wörnera, przyznawany dorocznie przez ministra obrony Niemiec osobie zasłużonej dla pokoju i wolności w Europie.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Deputowani Bundestagu Kategoria:Niemieccy ministrowie Kategoria:Niemieccy prawnicy Kategoria:Politycy CDU Kategoria:Sekretarze generalni NATO Kategoria:Odznaczeni Medalem Departamentu Obrony za Wybitną Służbę Publiczną Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Badenii-Wirtembergii Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Federalnej Niemiec Kategoria:Ludzie urodzeni w Stuttgarcie Kategoria:Urodzeni w 1934 Kategoria:Zmarli w 1994 Kategoria:Zmarli na raka jelita grubego