Choć nie był utożsamiany z diabłem, według wierzeń boi się znaku krzyża.
Nazewnictwo Był nazywany także kobutem, chobotem, jacburem, latawcem, skrzatem. Używano teśż określeń aglf, aolf, alf i lataniec. Jego najbardziej popularna nazwa może pochodzić od słowa „kogut” lub też od dawnego określenia czapki: „kołpak” lub „kłobbuk”. Jest też zbliżona do niemieckiego odpowiednika tego stworzenia, czyli kobolda, dla którego synonimem jest żar-ptak, feuervogel.
Odniesienia w kulturze Wiarę Warmiaków w kłobuka opisuje Melchior Wańkowicz w reportażu z 1935 roku Na tropach Smętka. Kłobuk występuje w powieści Zbigniewa Nienackiego Raz w roku w Skiroławkach.
Motyw kłobuka pojawia się też w grze Wiedźmin 3: Dziki Gon.
Zobacz też
bazyliszek (stworzenie mityczne)
Przypisy
Bibliografia
Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Bajki Warmii i Mazur, Kraków 1956, S. 64ff. Hanna Bień-Bielska, Słownictwo Warmii i Mazur, Wierzenia i obrzędy, Wrocław 1959, S. 10f. Józef Jacek Rojek, Baśń o Kłobuku psotniku, Olsztyn 1987 Józef Jacek Rojek, Figle i psoty Kłobuka niecnoty, Olsztyn 2004
Kategoria:Demony słowiańskie