Armata M.15 miała łoże kołowe, jednoogonowe. Krótka (L/15,4) lufa była wykonana ze . Zamocowana ją nad hydrauliczno-sprężynowym oporopowrotnikiem. Armata była wyposażona w półautomatyczny zamek klinowy, o poziomym ruchu klina. Osłonę obsłudze zapewniała stalowa tarcza, której dolna cześć mogła być podniesiona do góry. W razie potrzeby działo mogło być rozłożone na pięć części przenoszonych przez 23 osoby, trzy części przenoszone w jukach przez trzy konie, lub być holowane przez zaprzęg dwóch koni.
Działo było zasilane amunicją rozdzielnego ładowania, ładunek miotający był zmienny (trzy ładunki). Z działa można było wystrzeliwać pociski burzące typu M.14 i M.14a o masie 6,3 kg, oraz odłamkowo-burzące i szrapnele, oba o masie 6,5 kg. Prawdopodobnie powstał także pocisk chemiczny. Działo mogło strzelać ogniem bezpośrednim na odległość 1000-2500 m, a stromotorowo, przy użyciu wzmocnionego ładunku do 8000 m (z ładunkiem standardowym 6650 m). Sześcioosobowa obsługa dział M.15 była w stanie wystrzelić w ciągu minuty do 20 pocisków.