W tym samym czasie w innej części Indii w Radżastanie w mieście Dżodhpur młodziutka, niewinna, pełna ufności Meera (Ayesha Takia) ze łzami w oczach rozstaje się ze swoim niedawno poślubionym mężem Shankarem. Podobnie jak Amir wyjeżdża on licząc na wyższy zarobek w Arabii Saudyjskiej. Mężczyźni spotykają się na obczyźnie i mimo iż są różnej wiary, mówią innymi językami, jednoczy ich to, że pochodzą z Indii. Zamieszkują ze sobą, zaprzyjaźniają się. Kobiety czekają. Tęsknią. Od listu do listu. Ciesząc się z rzadka głosem w telefonie. Aż do momentu, gdy głos w telefonie nie jest już głosem męża żadnej z nich. Aż do chwili, gdy każda z nich dowiaduje się przez telefon o tragedii, do której doszło na obczyźnie. Meera mdleje słysząc o tym, że jej ukochany Shankar nie żyje. Zeenat dowiaduje się, że Amir został skazany na śmierć za zabicie Shankara. Uratować go można jedynie powołując się na prawo łaski. Warunkiem zastosowania go jest okazanie mu miłosierdzia przez wdowę po zabitym. Zrozpaczona Zeenat rusza w podróż.