mały|Grób Jakuba Michała Freya na cmentarzu Powązkowskim Jakub Michał Frey (ur. 3 września 1801 w Puławach, zm. 23 kwietnia 1865 w Warszawie) – polski lekarz położnik, kawaler Orderu Virtuti Militari. Syn malarza Jana Zachariasza Freya i Marianny de Pedron.
Życiorys Wykształcenie średnie uzyskał w konwikcie oo. pijarów w Warszawie, w którym jego ojciec uczył rysunku. Studiował na Królewskim Uniwersytecie Warszawskim, gdzie w 1824 r. uzyskał stopień magistra medycyny i chirurgii, po czym został mianowany lekarzem batalionowym 3 pułku ułanów i otrzymał przydział do szpitala Ujazdowskiego w Warszawie. Awansowany w 1827 r. na lekarza sztabowego 8 pułku piechoty objął kierownictwo szpitala wojskowego w Pułtusku. W 1830 uzyskał stopień doktora medycyny na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Fryderyka Wilhelma w Berlinie. Brał udział w powstaniu listopadowym. W powstaniu sztabslekarz, kierował szpitalem wojskowym w Pułtusku. 2 czerwca 1831 otrzymał Krzyż Złoty Orderu Virtuti Militari nr 1333, jako lekarz 3. dywizji piechoty. Po upadku powstania osiadł w Pułtusku, a następnie w Raciążu, zajmując się praktyką prywatną. W 1834 wrócił do Warszawy, gdzie najpierw objął posadę lekarza w Głównym Seminarium Duchownym, a trzy lata później posadę akuszera m. Warszawy i lekarza miejskiego.