Japończycy skonstruowali trzecią, najmocniejszą wersję 240Z (PS30), nazwali ją 432Z. Model ten zaczęto produkować w 1971 roku. Pod maską umieścili 6-cylindrowy motor DOHC (dwa wałki rozrządu) z modelu HAKOSUKA (kod S20) o pojemności 1989 cm³, mocy 160 KM przy 7000 obr./min i momencie obrotowym 180 Nm przy 5600 obr./min. Silnik ten miał trzy dwugardzielowe gaźniki, dzięki czemu osiągał taką moc oraz wysokie obroty. Była wersją 240Z, osiągającą największą moc.
260Z W 1974 roku, poprzez zwiększenie pojemności silnika do 2593 cm³, model ten zyskał nazwę 260Z. Oprócz wersji 2-door coupe (dwumiejscowy) wprowadzono wtedy do produkcji wersję 2-door 2+2 coupe (dwa siedzenia z przodu i dwa z tyłu). Amerykańska wersja silnikowa była osłabiona poprzez zastosowanie innego wałka rozrządu i regulacji gaźników, aby uzyskać zgodne w USA normy spalin. Przez te modyfikacje, 6-cylindrowy silnik miał tylko 139 KM. W innych regionach świata moc tego silnika dochodziła do 162 KM.