Drugim czynnikiem, który firma musiała uwzględnić w swoich staraniach w osiągnięciu dużej prędkości maksymalnej, była aerodynamiczna konstrukcja motocykla. Od dużego błotnika przedniego i wówczas niezwykłego reflektora, poprzez obłe osłony po bardzo elegancki tył, model Blackbird został tak ukształtowany, aby z łatwością przecinał powietrze. Ostatnia wersja motocykla, która pojawiła się w 1999 roku zyskała na modernizacji. Od 1999 roku montowany był system wtrysku paliwa PGM-FI, który zastąpił po 3 latach produkcji przestarzałe wcześniej gaźniki i skorygował charakterystykę mocy silnika. Dwa wloty powietrza, umieszczone pod reflektorem, prowadzą do uszczelnionego chwytu powietrza kierowanego do silnika. W tym miejscu była umieszczona wcześniej chłodnica oleju.
Ale nie tylko moc silnika i prędkość maksymalna spowodowały sukces firmy Honda. Firmie udało się zapewnić pełną wygodę dla dwóch osób i dostarczyć bardzo dobre wyposażenie o najwyższej jakości, co sprawiło, że Blackibird jest bardzo udanym i cenionym motocyklem przeznaczony do szybkiej sportowej i kulturalnej turystyki.
Pomimo znacznej masy, dobre zawieszenie motocykla powoduje dobre prowadzenie się w zakrętach.