Bardzo rozpowszechniona jest w nim także astrologia i wróżbiarstwo – astrologia obecna jest już w Wedach, a rozwinęła się bardzo w epoce Guptów, kiedy też bardzo rozprzestrzeniła się wśród ludu. Współcześnie bardzo wielu mieszkańców wsi indyjskiej ściśle podporządkowuje swoje życie wskazaniom astrologów, którzy obecni są na bazarach, targach i na wszystkich większych zgromadzeniach ludzkich. W skład hinduizmu ludowego wchodzi także mnogość silnie zróżnicowanych regionalnych zwyczajów kultowych, takich jak barwne święta, pielgrzymki, symbole religijne i dewocjonalia. W hinduizmie ludowym silne są elementy przedaryjskie, a w wielu regionach nawet (prawdopodobnie) przeddrawidyjskie – zwłaszcza w tych, w których mieszkają słabo związane z głównymi nurtami religii i społeczeństwa Indii ludy leśne. Sytuacja taka ma miejsce zwłaszcza w lesistym stanie Orisa, w którym ludy leśne stanowią dużą część ludności i wywierają wpływ na wierzenia pozostałych mieszkańców – powszechny jest tam kult Dźagana, identyfikowanego z Kryszną, ale mało przypominającego wyobrażenia Kryszny obecne w głównych nurtów krysznaizmu, mimo że świątynia w Puri jest jedną z najstarszych i największych w Indiach.