Współautor Bagno di Bellinzona z Galfettim i Ruchat-Roncati (1970, przykład „architettura territoriale”)., Ivanem Gianolą, Liviem Vacchinim, Mariem Bottą, Rinem Tami, Luigim Snozzim, w latach 1976–1992 własne biuro w Bellinzonie, od 1996 własne biuro w Lugano. W 1984 profesor zaproszony EPFL w Lozannie, w 1987 profesor zaproszony Uniwersytetu Paryż 8, a w 1996 współzałożyciel, dyrektor i profesor Akademii Architektury w Mendrisio.
Od 1984 konferencje, seminaria i wykłady w licznych szkołach architektury na świecie, w tym w Polsce: Kraków 1991 i Warszawa 2009. Członek jury w wielu międzynarodowych konkursach architektonicznych, w tym, w konkursie UIA na siedzibę Muzeum Historii Polski w Warszawie 2009.
Był członkiem: SIA – Szwajcarskiego Stowarzyszenia Inżynierów i Architektów w Zurychu BSA / FAS – Szwajcarskiej Federacji Architektów w Bazylei oraz członkiem honorowym: BDA – Niemieckiej Federacji Architektów w Berlinie