Buddyjskie szkoły chińskie – szkoły, tradycje buddyjskie, które rozwinęły się w Chinach i były pochodzenia obcego lub rodzimego.
W Chinach powstało dziesięć głównych szkół. Podzielić je można na trzy grupy: Szkoły theravādy (zw. niesłusznie hinayāną), szkoły mahāyāny i szkoły rodzime (także mahajanistyczne).
Szkoły theravādy Abhidharmakośa – zwana także sarvastivādą. Została założona przez Paramārthę w 563 r. Przetrwała do X wieku. Nazwa chińska jushezong. Satyasiddhi – założona w Chinach przez Koreańczyka Senglanga pom. 494 a 497 r. na podstawie tekstu Satyasiddhi śastra (chin. Chengshilun) Harivarmana przetł. przez Kumarajivę. Nazwa chińska chengshizong. Vinaya – założona przez Daoxuana (szkoła nanshanzong) w VII wieku. Nazwa chińska lüzong. Chociaż inne sekty szkoły przetrwały do X wieku, lüzong przetrwała właściwie do czasów współczesnych.