Okręty miały być objęte roczną gwarancją.
Jeszcze przed złożeniem oficjalnego zamówienia na okręty, które nastąpiło 1 kwietnia 1939 roku, zamówiono w zakładach Boforsa działa artylerii głównej i przeciwlotniczej kal. 40 mm, zaś 24 kwietnia zamówiono podstawy do działek Oerlikona. 4 kwietnia 1939 r. Kierownictwo Marynarki Wojennej zamówiło w Anglii 4 zespoły turbin parowych dla przyszłych okrętów. Kotły parowe wykonać miała warszawska filia Zakładów Ostrowieckich oraz zakłady Hipolita Cegielskiego. WZO zlecono też wykonanie wyrzutni torpedowych. Stal, odpowiadającą parametrami angielskiej stali typu „D”, wyprodukować miała huta „Batory”. Nadzór nad budową okrętów sprawowała Komisja Nadzorcza, której przewodniczył inż. Jan Morze. Do wybuchu wojny ogromna większość zamówień na materiały, instalacje, urządzenia, uzbrojenie była już złożona i znajdowała się w realizacji. Budowę okrętów rozpoczęto od cięcia i kształtowania już dostarczonych blach okrętowych. W zachowanych dokumentach archiwalnych nie ma potwierdzenia, by odbyło się położenie stępki pod pierwszy okręt, choć takie informacje pojawiają się we