thumb|Józef Zawadzki (w środku) podczas wizyty na Politechnice Warszawskiej prezydenta Ignacego Mościckiego (1937) Józef Zawadzki (ur. 14 lipca 1886 w Warszawie, zm. 22 lutego 1951 w Zalesiu Dolnym) – polski fizykochemik i technolog, w latach 1936−1939 rektor Politechniki Warszawskiej. Ojciec Tadeusza Zawadzkiego „Zośki” i Anny Zawadzkiej.
Życiorys Syn Tadeusza i Julii z Domanewskich, mąż Leony Siemieńskiej.
Studiował na Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim, jednak za udział w strajku studenckim w 1905 roku został relegowany i przeniósł się do Krakowa, gdzie podjął studia chemiczne na Uniwersytecie Jagiellońskim, kończąc je w 1910 roku z tytułem doktora filozofii. W Karlsruhe u profesora Fritza Habera prowadził badania z elektrochemii i na tamtejszej politechnice uzyskał tytuł inżyniera chemika.
W latach 1912–1913 pełnił funkcję asystenta u profesorów P. Askenasego i K. Buntego na Politechnice w Karlsruhe, natomiast kilka miesięcy później objął stanowisko kierownika fabryki kwasu siarkowego w Boguminie.