Hospodarstwo Mołdawskie, wciąż istniejące na ziemiach między Karpatami a Prutem, wyzwoliło się w XIX w. spod dominacji tureckiej i po zjednoczeniu z Wołoszczyzną stanowiło jeden z dwóch elementów składowych Rumunii (proces tworzenia tego państwa miał miejsce w latach 1859–1866); wschodnia część - pod władzą carów rosyjskich.
Podział historycznej Mołdawii spowodował izolację mieszkańców Besarabii od procesu budowy rumuńskiej tożsamości narodowej, co następowało w XIX w. w Mołdawii walczącej o wyrwanie się spod dominacji tureckiej, a następnie tworzącej państwo rumuńskie. Ta izolacja zapoczątkowała różnicowanie się tożsamości etnicznej mieszkańców zachodniej Mołdawii (rumuńskiej) oraz wschodniej (Besarabii).
Na terenach przyłączonych do Rosji utworzono obwód besarabski przekształcony w 1873 roku w gubernię besarabską. Terytorium Besarabii (w dużej mierze pokrywające się z terenem dzisiejszego państwa mołdawskiego) wraz z głównymi miastami: Kiszyniowem, Bielcami i Benderami (Tighiną) przez cały XIX wiek stanowiło część Imperium Rosyjskiego (guberni besarabskiej, podolskiej i odeskiej), choć pretensje do tych terenów zgłaszała Rumunia.