Obrzędów (od 1630).
Pod względem politycznym należał do zwolenników Hiszpanii, która wypłacała mu stałą pensję (w 1620 wynosiła ona 2100 skudów), co prawdopodobnie wpływało na ograniczone zaufanie ze strony profrancuskiego papieża Urbana VIII (1623–1644). Od 1638 sprawował urząd protektora królestwa Aragonii. Oprócz hiszpańskiej pensji otrzymywał dochody z opactwa S. Benedetto w Bari (900 skudów) oraz pensję z dochodów diecezji Cremony (2000 skudów).
Kardynał Pio, mimo osiągniętych pozycji, jako duchowny nie cieszył się szczególną estymą współczesnych. Choć uzdolniony i o nienagannych manierach, miał opinię człowieka próżnego, skąpca i intryganta, a niektórzy uważali go wręcz za ateistę.
Zmarł na epilepsję w wieku 56 lat.
Bibliografia Carlo Emmanuele Pio de Savoia Requiem Datenbank
Kategoria:Włoscy kardynałowie XVII wieku Kategoria:Kardynałowie z nominacji Klemensa VIII Kategoria:Ludzie urodzeni w Ferrarze Kategoria:Urodzeni w 1585 Kategoria:Zmarli w 1641