Jacques de Molay, także Jakub de Molay (ur. ok. 1243 w Molay, zm. 18 marca 1314Niektóre źródła podają też datę 11 lub 19 marca. w Paryżu) – ostatni wielki mistrz zakonu templariuszy w latach 1298–1312.
Biografia Do zakonu wstąpił ok. 1265. Walczył w Syrii, odznaczył się w Palestynie w czasie krucjat. Od 1291 przebywał na Cyprze. Ok. 1298 został wybranym wielkim mistrzem. W 1306 lub 1307 został wezwany przez papieża Klemensa V w sprawie omówienia nowej krucjaty. Wielki mistrz poprosił go o śledztwo w sprawie aktów oskarżenia o bluźnierstwo i sodomię, które wystosowano przeciwko zakonowi.
Aresztowanie i śmierć W piątek, 13 października 1307, na rozkaz króla Filipa IV Pięknego został aresztowany, podobnie jak wszyscy templariusze we Francji, i przesłuchany. Następnie postawiono go przed sądem. Filip IV zamierzał zniszczyć zakon i zagarnąć jego bogactwo, lecz de Molay nie wskazał miejsca ukrycia skarbu templariuszy. Zarzucono mu następujące przestępstwa: herezję, stosowanie magii i czarów, homoseksualizm, dzieciobójstwo, wyrzeczenie się Chrystusa, bezczeszczenie krzyża, czczenie demona o imieniu Baphomet. Był więziony w lochach twierdzy Temple, tam poddano go torturom.