Niedostateczne racje żywnościowe, brak ogrzewania zimą oraz fatalne warunki sanitarne doprowadziły do powszechnego rozprzestrzeniania się chorób zakaźnych, głodu i zgonów wśród więźniarek; ponadto niemieccy strażnicy znęcali się nad więźniarkami fizycznie i psychicznie. 21 stycznia 1945 r. obóz został zlikwidowany, a wciąż żyjące więźniarki zostały wysłane na marsz śmierci w kierunku Zielonej Góry, a następnie do Volarów w okupowanej przez Niemców Czechosłowacji, co przeżyły nieliczne.
W 1945 miasto włączono do Polski, a jego dotychczasową ludność wkrótce wysiedlono do Niemiec. Do 1946 roku Sława była siedzibą powiatu i Państwowego Urzędu Repatriacyjnego, które przeniesiono później do Głogowa. W mieście uruchomiono, jako pierwszy na zachodnich Ziemiach Odzyskanych, urząd pocztowy (założycielem był Jan Grellus z Kościana). Wymiana poczty odbywała się początkowo dwa razy w tygodniu za pomocą posłańca rowerowego do KaszczoruHieronim Szczegóła, Początki władzy ludowej w powiecie głogowskim, w: Zeszyty Lubuskie, nr 6/1969, Lubuskie Towarzystwo Kultury, Zielona Góra, 1969, s. 77.. 1 stycznia 1955 Sławę przeniesiono do powiatu wschowskiegoRozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 października 1954 r. ()..