Dyrektor generalny oraz szefowie wydziałów MI5 w latach 1940–1946 dyrektor generalny – sir David Petrie (zastąpił Vernona Kella w 1940 roku) zastępca dyrektora generalnego – A.W.A. Harker (zastąpił Ericka Holt-Wilsona w 1940 roku) szef Wydziału A – płk. Charles Butler szef Wydziału B – kpt. Guy Liddell szef Wydziału C – mjr Herbert Bacon szef Wydziału D – brygadier Harry Allen szef Wydziału E – Kenneth Younger szef Wydziału F – mjr Bertram Ede

Siatka polska Pierwszym Polakiem, który podjął podwójną grę, był „Careless” – pilot zestrzelony nad Francją w 1940 roku. Po przedostaniu się do Wielkiej Brytanii, tam przejęty przez MI5, był przesłuchiwany i zgodził się na współpracę. Otrzymał pseudonim „Careless”, napisał pod kontrolą MI5 i wysłał list na adres skrzynki kontaktowej Abwehry, po czym dostał pełną zachęty odpowiedź. Abwehra poleciła mu zbierać informacje o brytyjskim lotnictwie, więc wymyślono dla niego pozorny przydział do baterii przeciwlotniczej. Wysyłane przez niego tajnopisy pełne były spreparowanych informacji o obronie przeciwlotniczej Anglii. W końcu 1943 roku Careless odmówił kontynuowania pracy z MI5. Drugim Polakiem współpracującym z brytyjskim wywiadem i kontrwywiadem był kapitan dyplomowany, pilot Roman Czerniawski, któremu nadano pseudonim „Brutus”.