Nowy akt legislacyjny dawał urzędnikom imigracyjnym całkowita kontrolę nad wpuszczaniem przybyszów na terytorium Wielkiej Brytanii. Jeszcze bardziej istotne znaczenie miał nałożony na cudzoziemców obowiązek rejestrowania się na policji oraz informowania jej o zmianie adresu. Dzięki temu przepisowi Vernon Kell mógł za pośrednictwem Wydziału Specjalnego Scotland Yardu aktualizować kartotekę MI5 i wiedział, gdzie przebywają osoby, które kontrwywiad podejrzewał o szpiegostwo. W 1940 roku ze stanowiska szefa MI5 odszedł po trzydziestu latach służby gen. mjr sir Vernon Kell, a zastąpił go sir David Petrie, który piastował to stanowisko przez całą wojnę do 1946 roku. Pod jego zarządem MI5 stał się bardzo skuteczny, podczas wojny na obszarze Wielkiej Brytanii ujęto i stracono 16 szpiegów niemieckich oraz dwóch Hiszpanów działających na terenie Gibraltaru. Wielu innych agentów wywiadu wojskowego Abwehry, wywiadu i służby bezpieczeństwa SS, Sicherheitsdienst (SD), przerzuconych do Wielkiej Brytanii, przewerbowano i zmuszono do udziału w szeroko zakrojonych operacjach kontrwywiadu, np. operacji o kryptonimie „Bodyguard” mającej na celu dezinformację niemieckiego dowództwa co do miejsca inwazji na Europę.