ROPCiO wydawał „Opinię” – pierwszy nielegalny periodyk w PRL z jawnie podanymi nazwiskami i adresem redakcji. Organizatorami jego sieci kolportażu byli: cichociemny Marian Gołebiewski oraz Piotr Krawczyk. Z czasem ROPCiO inicjował wydawanie wielu innych pism podziemnych („Aspekt”, Bratniak, Droga, Gazeta Polska, „Gospodarz”, Interpelacje, Kronika Lubelska, Opinia Krakowska, Ruch Związkowy, Rzeczpospolita, Uczeń Polski, Wiadomości Naukowe, Wolne słowo).
Uczestnicy ROPCiO zakładali punkty konsultacyjno-informacyjne w swoich prywatnych mieszkaniach. W początkach 1978 roku było ich 12 (powstały kolejno: w Łodzi, Warszawie, w Poznaniu, w Katowicach, w Przemyślu, w Bydgoszczy, w Lublinie, w Szczecinie, w Krakowie, w Gdańsku, we Wrocławiu, w Zamościu)G. Waligóra, ROPCiO. Ruch Obrony Praw Człowieka i Obywatela 1977–1981, Warszawa 2006, s. 69–70.. Udzielały one pomocy osobom prześladowanym przez instytucje państwowe, organizowały akcje informacyjne i polityczne. Była to struktura niezależna od władz, która – po raz pierwszy od lat 40. – rzeczywiście ogarniała cały kraj.