gwarze podh. groń to wyniosły brzeg rzeki lub potoku, a grań to „grzbiet szczytu lub turni”, w gwarze górali śląskich gruń: Groń, Gronik, Hruń (Chmiel), Hron od istep „osada”, ps. istba, cs. istŭba „namiot”, staroruskie istobka „łazienka”: IstebnaPor. hasło izba Brückner A. (1957), Istebné (Słowacja – Orawa) od izvor „źródło”/”: Zwor (Stuposiany), Zwur, Zworzec (Dwernik), Zwir (Rieger J. 1969, s. 64), Zwirici, Zworec, Wirski (Wołosate), Zwory (Lutowiska), Na Zworcach (Sianki), Zverovka (Słowacja – Orawa) od jafyry „borówki czernice”; w gwarze podh. jafer to „gęste zarośla borówki czarnej”: Jafornycia (Rieger J. 1979, s. 85) od lapse „upływ”: Łapsze, Łapszanka od lespede „płyta kamienna”: Lespedar (Rieger J. 1966b, s. 96) od măgura „wolno stojący masyw górski”, pochodzi od prasłow. maguła „mogiła”Por. hasło mogiła Brückner A. (1957): Magura, Magurka, Magurki, Maguriczne, Maguryczne, Magurzec, Maguryczny (Kików), Maguryczy (Hulskie, Zatwarnica) od Manea (imię): Maniów, Maniowy, Maniowa Przehyba od merindă „owca (krowa) przeżuwa”: Meryndzowyszcze (Rieger J. 1979, s. 83;