Na początku swej drogi jako odnowiciel narodowy, był liderem węgierskiego ruchu liberalnego, jednakże w latach czterdziestych utracił to przywództwo na rzecz bardziej radykalnego Lajosa Kossutha. Postępująca radykalizacja liberałów znalazła ujście w Wiośnie Ludów i powstaniu węgierskim 1848/1849, które doprowadziło go do załamania nerwowego. Ostatnie 11 lat życia spędził w domu opieki psychiatrycznej w Döbling (obecnie dzielnica Wiednia), gdzie zmarł odbierając sobie życie, uciekając w ten sposób przed groźbą władz umieszczenia go w publicznym domu dla obłąkanych.
Autor książek społeczno-ekonomicznych W opublikowanym w 1830 r. dziele Kredyt (węg. Hitel), Széchenyi krytykował austriacką politykę celną, zbyt niską gotowość udzielania kredytów przedsiębiorcom i szkodliwość przywilejów arystokracji dla narodu. Były to, jego zdaniem, podstawowe przyczyny wsteczności gospodarczej Węgier owego czasu. Dzieło to utrafiło w ducha budzącej się świadomości narodowej i odbiło się szerokim echem wśród znacznej części społeczeństwa.
W kolejnych książkach: Światło (węg. Világ z 1831) i Stadium przedstawił konkretny program reform, obejmujący reformę prawa cywilnego i podatkowego. M.in.