Geologia i morfologia Spiętrzenie szczytowe góry ma kształt zbliżony do regularnego stożka (słow. stoh = stóg). Jego najwyższe partie, całe północne stoki oraz grzbiet schodzący na Medziholie budują szare, margliste wapienie (czasami z wtrąceniami rogowców), margle i margliste łupki, pochodzące z przełomu jury i kredy. Natomiast schodząc grzbietem południowym spotkamy szereg coraz to starszych warstw jurajskich skał osadowych, zarówno pochodzenia organicznego, jak i nieorganicznego. Niżej zobaczymy kwarcytowe piaskowce, zlepieńce i iłowce z młodszego triasu, a nad samą przełęczą Žobrák szeroki pas szarych dolomitów tzw. ramsauskich z triasu środkowego. Te ostatnie są starsze od skał budujących wierzchołek góry o ok. 100 milionów lat.
Ze względu na usytuowanie i wysokość Stoh widoczny jest ze szczytów wielu nawet dość odległych pasm górskich, w tym z wielu miejsc w polskich Beskidach: Beskidzie Śląskim i Żywieckim, a ze względu na swój charakterystyczny kształt i sąsiedztwo z zupełnie odmiennym, skalistym Wielkim Rozsutcem – dobrze rozpoznawalny.