W 1935 została redaktorką naczelną dwutygodnika sportowego „Start”.

Gdy wybuchła II wojna światowa, we wrześniu 1939 towarzyszyła mężowi Ignacemu Matuszewskiemu przy ewakuacji złota Banku Polskiego, którą ten organizował i nadzorował. Była kierowcą jednej z ciężarówek na trasie przez Rumunię nad Morze Czarne i dalej do Francji. Po klęsce Francji, wraz z mężem przez Hiszpanię dotarła w 1941 do Stanów Zjednoczonych. Udzielała się w nowojorskiej Polonii społecznie i kulturalnie, m.in. pracowała w Instytucie Józefa Piłsudskiego. Po śmierci męża prowadziła szkółkę narciarską w Roslyn, a także projektowała damskie ubrania, prowadząc jednocześnie sklep konfekcyjny. W Nowym Jorku mieszkała do 1959, a następnie w Sebastian na Florydzie.

Po wojnie odwiedziła Polskę trzykrotnie w 1958, 1970 i 1975.

Była dwukrotnie zamężna: z Ignacym Matuszewskim – od 20 grudnia 1928 (ślub zawarto w Rzymie) do jego śmierci 3 sierpnia 1946, i z Jerzym Szczerbińskim – od 27 grudnia 1949 do jego śmierci w 1959.

Zmarła w Daytona Beach. 18 października 1990 jej prochy spoczęły na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie (kw. 67D-1-26).

Rekordy życiowe rzut dyskiem 39,62 m rzut oszczepem 34,83 m pchnięcie kulą 11,33 m skok wzwyż 1,38 m skok w dal 5,12 m