Po raz pierwszy na stanowisku premiera zasiadał od 24 marca 1976 do 13 kwietnia 1982. Należał w tym czasie do Partii Chrześcijańsko-Demokratycznej. Drugi raz funkcję szefa rządu pełnił w okresie od 18 września do 31 grudnia 1982. Za jego rządów służby publiczne (Public Service Association) ogłosiły strajk generalny, paraliżując kraj na kilkanaście miesięcy. Umożliwiło to wejście Partii Ochrony Praw Człowieka do rządu.
W latach 1985–1988 Efi pełnił funkcję wicepremiera. W 2004 wszedł w skład Rady Zastępców, ciała pełniącego władzę w przypadku nieobecności głowy państwa. Efi jest zaangażowany w program rozwoju oświaty i standardu opieki medycznej w regionie Pacyfiku.
O le Ao o le Malo (głowa państwa) Po śmierci głowy państwa Malietoy Tunamafili II 11 maja 2007 Efi jako członek Rady Zastępców został jednym z trzech tymczasowych szefów państwa.
16 czerwca 2007 został wybrany przez parlament (Fono) nowym O le Ao o le Malo. Był jedynym kandydatem na to stanowisko i został wybrany jednogłośnie"New head of state for Samoa", New Zealand Herald, 16 czerwca