Wraz z wdrążeniem dwugodzinnego formatu rozpoczęła się tzw. Attitude Era. Na Monday Night Raw zaczęto przedstawiać ostrzejsze storyline’y, kierowane raczej do nastolatków i dorosłych, niźli, jak miało to miejsce do tej pory, do młodszej części widowni. Kolejną próbą przerwania dominacji Nitro była współpraca WWF z Extreme Championship Wrestling (ECW). Na wyzwanie ECW do walki przez Jerry’ego Lawlera odpowiedzieli Tazz, Mikey Whipwreck, Sabu, Tommy Dreamer, D-Vona Dudley i The Sandman, a także „reprezentant ECW” Paul Heyman. Reprezentanci ECW zaczęli pojawiać się i walczyć na galach organizowanych przez WWF.
Po tym, jak odcinek Raw z 3 marca 1997 został bardzo źle przyjęty przez fanów (zyskując oglądalność 1,9 mln, jedną z najniższych w historii WWF), postanowiono całkowicie zmienić wizerunek poniedziałkowej tygodniówki. Program otrzymał nowy set, nazwę (Raw is War) oraz motyw muzyczny („The Beautiful People” Marilyna Mansona). Odcinek z 17 marca 1997 ukazał ostrą kłótnię Breta Harta z Vince’em McMahonem;