Tytuł mistrza świata WBO w kategorii junior półśredniej 11 września 2004 zdobył wakujący tytuł mistrza świata organizacji WBO, pokonując przez techniczny nokaut w szóstej rundzie Brazylijczyka Kelsona Pinto. W grudniu tego samego roku pierwszy raz obronił swój tytuł, zwyciężając, także w szóstej rundzie, byłego mistrza świata WBO i WBA, Randalla Baileya.
W 2005 stoczył trzy zwycięskie pojedynki, wszystkie zakończone przed czasem. W lutym pokonał byłego mistrza WBO, DeMarcusa Corleya (TKO w piątej rundzie, wcześniej Corley był cztery razy liczony). Cztery miesiące później zwyciężył złotego medalistę olimpijskiego z 2000, Muhammada Abdullayeva (TKO w dziewiątej rundzie; obaj bokserzy walczyli ze sobą jako amatorzy właśnie na olimpiadzie w Sydney, tamten pojedynek wygrał Uzbek), a we wrześniu znokautował w siódmej rundzie późniejszego mistrza świata tej samej organizacji, Ricardo Torresa (cztery razy na deskach).
W 2006 jeszcze dwa razy obronił swój pas mistrzowski – w marcu pokonał przez techniczny nokaut Gianlucę Branco (Włoch zrezygnował z walki w ósmej rundzie), a w czerwcu zwyciężył na punkty w pojedynku z Paulem Malignaggim.