Budowa systemu Budowa systemu Hornbostela-Sachsa oparta jest na Klasyfikacji Dziesiętnej Deweya. Podstawą jest pięć kategorii dzielących instrumenty muzyczne w zależności od rodzaju źródła dźwięku. Kolejne podziały poszczególnych grup kategoryzują instrumenty muzyczne według sposobu pobudzania wibratora (np. szarpanie, pocieranie, uderzanie, dęcie) oraz konstrukcji instrumentu.
Pierwszy i drugi poziom klasyfikacji przedstawiają się następująco:
1 – Idiofony – instrumenty, w których wibratorem jest ciało stałe mające własną sprężystość. Źródłem dźwięku jest tu cały instrument lub jego główny korpus. 11 – Idiofony uderzane – instrument pobudzany jest do wibracji przez uderzanie. 12 – Idiofony języczkowe (lub idiofony szarpane, lamelofony) – języczki, tzn. elastyczne płytki, zamocowane jednym końcem, są zaginane (napinane) i potem zwalniane aby powracały do pozycji wyjściowej. 13 – Idiofony pocierane – instrument pobudzany do drgań przez pocieranie. 14 – Idiofony dęte – instrumenty pobudzane do drgań strumieniem powietrza. 15 – Metalowe arkusze – elastyczne arkusze blachy.