http://repozytorium.umk.pl/handle/item/1635.
Pomiędzy tężniami znajdują się budynki powiązane z pozyskiwaniem i transportem solanki: drewniana obudowa ujęcia nr 17, hydrofornia i niewielki drewniany rezerwuar solanki oraz zniszczony obecnie park z lat 30. XX w. o funkcjach sportowo-wypoczynkowych, którego centralną część zajmuje będąca w ruinie modernistyczna pływalnia.
Na terenie warzelni z czterech budynków warzelnianych do czasów współczesnych przetrwał jeden. Z budynkiem warzelni pozostaje zespolony magazyn soli (z przeł. XIX-XX w.) o konstrukcji ryglowej, z ceglanym wypełnieniem ścian, nakryty dwuspadowym dachem. W jego zachodniej ścianie znajdują się wrota do pomostu załadunkowego (dawniej przy torze bocznicy kolejowej). W budynku warzelni i magazynu zachował się system transportu zakładowego z 1905 roku w postaci jednoszynowej kolejki wiszącej, przeznaczonej do przewozu soli z warzelni na suszarnie i do magazynu.
Współczesne zmiany w stosunku do historycznego stanu technicznego nastąpiły jedynie przy instalacjach pompowania i przesyłania solanki. Dawne systemy tłoczące solankę napędzane maszynami parowymi i wiatrakami zostały zastąpione pompami o napędach elektrycznych.
W 2017 r.