prezesa PZPN, zastępując Mariana Dziurowicza. Mianował czterech kolejnych trenerów (Jerzego Engela, Zbigniewa Bońka, Pawła Janasa i Leo Beenhakkera) na stanowisko selekcjonera reprezentacji. W trakcie jego prezesury reprezentacja Polski awansowała do finałów Mistrzostw Świata w 2002 i 2006 oraz Mistrzostw Europy w 2008. Działając aktywnie na forum międzynarodowym został wiceprzewodniczącym Komisji Pucharów Europejskich UEFA oraz obserwatorem UEFA. W 2004 bezskutecznie ubiegał się o członkostwo w Komitecie Wykonawczym UEFA. Podczas jego kadencji wybuchła afera korupcyjna w polskiej piłce nożnej. Sam Listkiewicz negatywnie zasłynął zasłonięciem się niewiedzą, kiedy w 2005 roku opisał pierwszego zatrzymanego sędziego mianem ''jedynie czarnej owcy'' – w rzeczywistości był to początek lawiny zatrzymań, a ostatecznie oskarżono i skazano kilkaset osób. W lipcu 2007 wszedł w skład ośmioosobowej Komisji Sędziowskiej FIFA. W listopadzie 2007 objął stanowisko koordynatora UEFA ds. Euro 2012. Współorganizował również skuteczną kampanię na rzecz przyznania Polsce wraz z Ukrainą prawa do organizacji Mistrzostw Europy.