thumb|140px|left|Herb Wrocławia według projektu Karola Maleczyńskiego Po przymusowym wysiedleniu ze Lwowa i od przybycia 21 maja 1945 do Wrocławia był organizatorem, a później dyrektorem Instytutu Historycznego Uniwersytetu Wrocławskiego. W zakresie jego zainteresowań były m.in. – obok średniowiecza i początków polskiej państwowości – dzieje Śląska; był m.in. autorem herbu Wrocławia, przyjętego jako obowiązujący od 1948, aż do zmiany w 1990: połowy czarnego orła śląskiego na złotym polu i połowy białego orła polskiego na polu czerwonym.

W 1939 miała się ukazać monografia Bolesław III Krzywousty jego pióra, ale wybuch wojny to uniemożliwił; ukazała się ona (pod redakcją Wacława Korty i Aleksandra Gieysztora) dopiero po śmierci autora, w 1975, na podstawie zachowanych fragmentów rękopisu dzieła oraz innych opracowań autora na ten sam temat (m.in. popularnonaukowego opracowania Bolesław Krzywousty. Zarys panowania wydanego w Krakowie w 1947). Przetłumaczył na język polski liczne źródła historyczne, m.in. Kronikę polską Galla Anonima. Ponadto był autorem publikacji: Dzieje Wrocławia cz. I (1948), Zarys dyplomatyki polskiej wieków średnich (1951).

mały|Grób rodziny Maleczyńskich na Cmentarzu Osobowickim we Wrocławiu Był mężem Ewy z d. Szweiger, również historyka i profesora UWr.