wiele budynków koszarowych w stolicy, wybudował także Szkołę Podchorążych w Łazienkach.
Po wybuchu Powstania Listopadowego Minter chciał się przyłączyć do powstańców, ale przeszkodził temu bojkot oficerów wobec niego jako Niemca: oświadczyli, że "pod Niemcem służyć nie będą". Gen. Klemens Kołaczkowski, szef Mintera, napisał później (cyt. według Szulca, zob. niżej): ten oficer ze wszech miar godny nie zasługiwał na żaden zarzut inny, tylko ten, że był Niemcem. Skoro się dowiedział o powstającej przeciwko sobie opinii, usunął się sam dobrowolnie i wkrótce ze zmartwienia życie zakończył.
Minter był żonaty z Krystyną z Rzempołuskich, para pozostała bezdzietna. Pochowany został na cmentarzu ewangelickim w Warszawie w nieznanym dziś miejscu. Jego zbiory rycin i planów architektonicznych, tzw. Teki Minterowskie, znajdują się w zbiorach UW.
Bibliografia Roczniki Woyskowe Królestwa Polskiego 1817-1830, Drukarnia Wojskowa w Warszawie Stanisław Łoza, Architekci i budowniczowie w Polsce, Warszawa 1954 Eugeniusz Szulc, Cmentarz ewangelicko-augsburski w Warszawie, Warszawa 1989