21–23..
W 1729 roku przeorysza klasztoru Lachhammer wraz z proboszczem Labe zwrócili się do rządcy królewskiego o ponaglenie władz Szprotawy w sprawie odbudowy, powołując się na ustalenia sprzed wieku oraz opisując całe cudowne zdarzenie.
5 października 1729 roku z inicjatywy klasztoru Magdalenek i na polecenie cesarza Karola VI Habsburga położono kamień węgielny pod budowę nowej świątyni. Odpowiedzialnością za budowę obarczono radę miejską. Pracami budowlanymi kierował architekt Martin Frantz. Prace budowlane zakończono w 1740, a konsekracja miała miejsce w 1748 roku, już po aneksji Śląska przez Prusy.
Do II wojny światowej w kościele odprawiano uroczyste msze w święto Bożego Ciała. Ponadto od połowy XIX w. obiekt służył jako kaplica dla urządzonego nieopodal cmentarza miejskiego. Do jego zniszczenia miały przyczynić się zacięte walki czerwonoarmistów z obrońcami wschodniej części miasta w 1945. Ruiny przetrwały do lat 60. XX wieku, po czym zostały rozebrane.