Jeśli te metody nie doprowadzają do ustąpienia częstoskurczu wdraża się leczenie farmakologiczne, w którym wykorzystuje się najczęściej m.in.: adenozynę, werapamil, amiodaron, diltiazem, metoprolol. Leki preferowane w etapie przedszpitalnym: adenozyna - pierwsza dawka 6 mg iv, po minucie jeśli częstoskurcz dalej występuje 12 mg iv, jeśli po minucie od drugiej dawki częstoskurcz nadal występuje 18 mg iv. werapamil - 5 mg iv powoli. amiodaron - 150 mg iv w ciągu 20 minut.
Prowadząc leczenie farmakologiczne, jak również podczas zastosowania próby Valsalvy pacjent musi być monitorowany.
W przypadkach nawracających częstoskurczów nadkomorowych jedną z opcji leczenia jest także ablacja przezskórna ognisk powstawania pobudzeń dodatkowych lub dodatkowych dróg przewodzenia przedsionkowo-komorowego metodą termoablacji z zastosowaniem wysokiej temperatury, lub krioablacji z wykorzystaniem temperatury ujemnej.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Zaburzenia rytmu serca i przewodzenia