Józef Chaciński (ur. 13 marca 1889 w Warszawie, zm. 6 maja 1954 w Górze Kalwarii) – polski adwokat, dwukrotny prezes Stronnictwa Pracy: od listopada 1920 do listopada 1922 i od stycznia 1927 do kwietnia 1928, poseł na Sejm II Rzeczypospolitej I i II kadencji w latach 1922–1930, prezes klubu sejmowego w kadencjach 1922–1927 i 1928–1930, członek Rady Jedności Narodowej.
Życiorys Urodził się w rodzinie Antoniego i Adelajdy z domu Bloch (zm. 1929). Miał brata Antoniego (1892–1970) i dwie siostryJózef Chaciński h. Rawicz M.J. Minakowski, Genealogia Potomków Sejmu Wielkiego [dostęp 2024-09-11].. Nauki pobierał w Szkole Handlowej A. Jeżewskiego w Warszawie. Był członkiem Sekcji Koronnej Organizacji Młodzieży Narodowej. W 1909 był osadzony w X Pawilonie Cytadeli WarszawskiejJ. Dębski, Polscy adwokaci w obozie koncentracyjnym Auschwitz 1940–1945. Słownik biograficzny, Oświęcim 2016, s. 165.. Studiował prawo w Szwajcarii, Kijowie, Warszawie. Od lat młodzieńczych czynny w organizacjach społeczno-politycznych. Od 1915 roku był członkiem Ligi NarodowejStanisław Kozicki, Historia Ligi Narodowej (okres 1887–1907), Londyn 1964, s. 571.. W Sejmie Rzeczypospolitej Polskiej I kadencji był członkiem klubu Chrześcijańsko-Narodowego Stronnictwa PracyTadeusz i Witold Rzepeccy, Sejm i Senat 1922–1927, Poznań 1923, s.