Southern Africa: The Escalation of a Conflict, 1976, s. 99FRELIMO. Departamento de Informação e Propaganda, Mozambique revolution, s. 10Rui Mateus, In Contos Proibidos (s. 41)). W 1966 roku Organizacja Jedności Afrykańskiej uznała FRELIMO za jedynego reprezentanta Mozambijczyków. Także Organizacja Narodów Zjednoczonych rozpoczęła wywieranie presji na Portugalię aby ta przeprowadziła dekolonializację, reżim portugalski lekceważył jednak stanowiska organizacji międzynarodowychWestfall, William C. Jr., Major, United States Marine Corps, Mozambique-Insurgency Against Portugal, 1963–1975, 1984.. W 1969 roku w portugalskim zamachu bombowym zginął Mondlane, jego następcą na stanowisku lidera Frontu został Samora MachelMalyn Newitt, A History of Mozambique, 1995, s. 541. Do 1974 roku bojownicy zdobyli większość terytoriów na północy kraju, skutecznie przeciwstawiając się, liczącemu około 70 tysięcy żołnierzy, kontyngentowi portugalskiemu. Reżim portugalski w zwalczaniu partyzantki wsparły rasistowskie białe reżimy na Południu Afryki - Rodezja i Południowa AfrykaTerror on the Tracks: A Rhodesian Story, 2011. s. 5.South Africa in Africa: A Study in Ideology and Foreign Policy, 1975. s. 173..