Jakub I Cypryjski, Jakub I de Poitiers-Lusignan (ur. 1334, zm. 9 września 1398) – król Cypru w latach 1382–1398. Był czwartym synem króla Hugona IV (trzecim z drugiego małżeństwa), a królem został po śmierci swojego bratanka – Piotra II.
Po śmierci Hugona IV jego najstarszy syn – Gwidon, książę Galilei już nie żył, więc tron objął jego kolejny syn – Piotr I, który rządził przez 10 lat – aż został zamordowany. Wdowa po Piotrze I – Eleonora Aragońska z Gandii, aby pomścić śmierć męża poprosiła Genueńczyków, by napadli na Cypr. Atak ten nastąpił w kwietniu 1373. Genueńczycy podbili Famagustę, aresztowali Piotra II razem z jego matką i zamordowali rycerzy, którzy wcześniej zamordowali Piotra I. Jakub walczył z najeźdźcami w Kyrenii, ale musiał opuścić wyspę w 1374. Zamieszkał na Rodos, gdzie został aresztowany razem z żoną przez Genueńczyków i zabrany do Genui.