Podczas II wojny światowej podjął współpracę z Niemcami, przebywając w Berlinie. Współorganizował tzw. „komitety narodowe” złożone z działaczy kaukaskich, które organizowały oddziały do walki u boku armii niemieckiej. Został członkiem Centralnego Komitetu Górali Kaukaskich. Na pocz. 1943 r. brał udział w formowaniu ochotniczej jednostki północnokaukaskiej pod nazwą Kaukasischer-Waffen-Verband der SS, przerzuconej następnie do Włoch, a potem do Jugosławii, gdzie do końca wojny walczyła z komunistycznymi partyzantami. Po kapitulacji Niemiec 8/9 maja 1945 r., dostał się w miejscowości Oberdrauburg do niewoli brytyjskiej.
29 maja w Judenburgu został wraz z innymi kaukaskimi oficerami wydany Sowietom, przy czym przekazanie Sułtana Girej-Kłycza było niezgodne z porozumieniem brytyjsko-sowieckim. Wraz z P. Krasnowem, S. Krasnowem, A. Szkurą, T. Domanowem, H. Pannwitzem i in. był sądzony w . Wyrokiem Kolegium Wojskowego Sądu Najwyższego ZSRR skazano go na karę śmierci i natychmiast powieszono.
Przypisy
Bibliografia Murad B.