Historia Pierwszymi śladami osadnictwa na tym terenie są kamienne narzędzia znalezione nad brzegiem Stobrawy na zachód od Bogacicy. W wyniku prac archeologicznych natrafiono także na ślady tak zwanych wież strażniczych. Jedna z nich była usytuowana przy drodze prowadzącej do Czapli Starych, a druga w pobliżu bogackiego młyna od strony zachodniej. Były to kopce ziemne o średnicy około 25 m, otoczone palisadą oraz oblane fosą. Na środku tych kopców stały drewniane wieże, były one zamieszkane i chroniły mieszkańców przed niebezpieczeństwami. Wokół nich rozrosła się później osada Bogacica.
Od początku XIX w. wieś posiadała pieczęć gminną, na której wizerunku przedstawiono trzy kwiaty wyrastające z murawy, w 2 poł. XIX w. przedstawiono drogę w perpektywie, po 6 drzew po jej obu stronach, a następnie w latach 30. XX w. 3 kłosy zboża z 3 kłosami zboża.
W latach 1945–1954 siedziba gminy Bogacica. W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Bogacica.